Patroni

Projektowi Eclipse Hunters zgodzili się patronować znamienici profesorowie:


prof. Bohdan Paczyński
Princeton University

Międzynarodową sławę przyniosły mu badania nad błyskami gamma (porcjami promieniowania przenikliwego). Jako jeden z pierwszych zwrócił uwagę na to, że promieniowanie gamma dociera do Ziemi spoza naszej galaktyki, co zawarł w swojej teorii odległych błysków gamma. Następnie skupił się na badaniach dotyczących ewolucji gwiazd, dysków akrecyjnych, które znajdują się w pobliżu białych karłów, gwiazd neutronowych, czarnych dziur lub układów podwójnych.

W połowie lat 80-tych wpadł na pomysł wykorzystania metody mikrosoczewkowania grawitacyjnego do badania obiektów MACHO, czyli masywnych zwartych obiektów występujących w Halo Galaktycznym. Z tego pomysłu w 1992, zrodził się projekt OGLE we współpracy z Obserwatorium Uniwersytetu Warszawskiego. Głównym celem projektu jest szukanie ciemnej materii, poprzez, wykrywanie pojaśnień gwiazd spowodowanych przez przechodzące przed nimi niewidoczne obiekty (należące do ciemnej masy).

Współpraca prof. Paczyńskiego z Obserwatorium Uniwersytetu Warszawskiego zaowocowała drugim projektem ASAS. Jego głównym celem jest stałe monitorowanie około 10^7 gwiazd na całym niebie, jaśniejszych od 14 wielkości gwiazdowej, za pomocą automatycznych teleskopów zlokalizowanych w Obserwatorium Las Campanas w Chile.

Paczyński jest laureatem wielu nagród m.in. Medalu Smoluchowskiego, Medalu Eddingtona, Medalu Henry'ego Drapera i Złotego Medalu Królewskiego Towarzystwa Astronomicznego w Londynie.

Profesor Paczyński zmarł 19 kwietnia 2007 w Princeton.



prof. Jan Madey
Uniwersytet Warszawski

Od początku swojej naukowej kariery związany z Uniwersytetem Warszawskim, gdzie jest profesorem nadzwyczajnym w Instytucie Informatyki, którego był współtwórcą i wieloletnim dyrektorem. W latach 1996-2002 był Prorektorem UW, 2002-2005 Pełnomocnikiem Rektora ds. Informatyzacji, a od września 2005 jest dyrektorem Centrum Otwartej i Multimedialnej Edukacji UW. Prof. Madey był członkiem wielu zespołów i rad w resorcie edukacji i nauki, a w szególności jest wiceprzewodniczącym Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego w kadencjach 2003-2005 i 2006-2009.

Prof. Madey uczestniczył w wielu stażach zagranicznych, spędzając w czołowych uczelniach Europy Zachodniej oraz Ameryki Północnej ponad 10 lat, a także brał udział w licznych projektach w Polsce i zagranicą. Dotyczyły one m.in. rozwijania metod i narzędzi wspomagających formalną dokumentację systemów komputerowych oraz metodyki i narzędzi wspomagających konstruowanie poprawnego oprogramowania.

Wybitnym osiągnięciem było wypracowanie i propagowanie przez prof. Madeya metody nauczania pierwszych ważnych w dydaktyce języków programowania: Algol 60 i Pascal.

Późniejsze badania i zespołowe prace projektowo-programistyczne, doprowadziły do powstania systemu OS-Kit (Operating Systems Demonstration Kit). System ten był wykorzystywany przy czy badaniu systemów operacyjnych i problematyki współbieżności oraz wybranych aspektów analizy wydajności systemów informatycznych.

Z kolei bliska współpraca z prof. Davidem Lorgem Parnasem nad metodami inżynierii oprogramowania, zaowocowała powstaniem metodyki określanej mianem "Parnas-Madey Four Variable Model".

Od ponad 20 lat Prof. Madey związany jest z Krajowym Funduszem na rzecz Dzieci. Z początku była to tylko współpraca na tle informatycznym, jednak od 1992 zmienił się zakres jego zaangażowania na bardziej ogólny. Od 1998 jest przewodniczącym Zarządu Krajowego Funduszu na rzecz Dzieci.



prof. Andrzej Jamiołkowski
Uniwersytet Mikołaja Kopernika

Andrzej Jamiołkowski (ur. 1946), polski fizyk, profesor i rektor (1993-1999 i od 2005) Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu.

Jest absolwentem Wydziału Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego (1969). Po ukończeniu studiów rozpoczął pracę naukową na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika, gdzie w 1973 uzyskał tytuł doktora, a w 1983 doktora habilitowanego. Od 1991 jest profesorem nadzwyczajnym. W latach 60. ponad 4 lata przebywał na zagranicznych stypendiach, m.in. w Monachium, Oldenburgu i Marburgu.

W latach 1986-1993 pełnił funkcję prorektora, a od 1993 do 1999 funkcję rektora Uniwersytetu Mikołaja Kopernika. W latach 1999-2001 był wiceprzewodniczącym Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego i przewodniczącym Komisji Finansów RG. Do 2005 był przewodniczącym Państwowej Komisji Akredytacyjnej. W marcu 2005 ponownie został wybranym rektorem UMK. Zastąpił na tym stanowisku prof. Jana Kopcewicza.

Jest przewodniczącym stowarzyszenia byłych stypendystów Fundacji Alexandra von Humboldta Societas Humboldtiana Polonorum. Od 1992 jest również redaktorem naczelnym czasopisma "Reports on Mathematical Physics" oraz autorem lub współautorem kilkudziesięciu artykułów, kilku monografii i podręczników z dziedziny fizyki teoretycznej.